امروزه امر مشاركت بهره‎برداران در اجرا و بهره‎برداري از طرحهاي كوچك و بزرگ شبكه ‎هاي آبياري و زهكشي به عنوان يك اصل مهم مطرح بوده و محرز گرديده كه توسعه صنعت آب كشور بدون مشاركت مردم با مشكل مواجه مي‎گردد . عليرغم سرمايه‎گذاري‎هاي كلاني كه براي توسعه صنعت آب انجام گرفته , مشخص گرديده است كه بدليل عدم انجام تحقيقات و مطالعات اجتماعي لازم و كم توجهي به نظرات و خواسته‎هاي بهره‎برداران نتايج قابل قبولي در پي نداشته , و به دليل عدم حضور فعال زارعين در ساخت و سپس نگهداري و بهره‎برداري مطلوب از تاسيسات , اهداف پيش‎بيني شده طرحها تحقق نيافته است . اين امر نشان مي‎دهد كه حذف مردم از برنامه‎ريزي و مديريت در تمام زمينه‎ها علي‎الخصوص در صنعت آب كشور طرحهاي مورد نظر را دچار مشكل ساخته و سرمايه‎گذاريها را با خطر مواجه مي‎نمايد . لذا اهميت ايجاد �يك نظام مشاركت مردمي پايدار� در بخش آب به شدت احساس مي‎گردد كه با ياري خداوند قدمهاي اوليه آن برداشته شده است .
اقدامات اوليه در جهت مشاركت بهره‎برداران در امر ساخت و نگهداري شبكه‎هاي آبياري و زهكشي از سال ۱۳۷۳ در قالب تبصره ۲۶ قانون برنامه اول توسعه در شركت سهامي آب منطقه‎اي آذربايجان غربي به عمل آمده و متعاقباًً با پايان برنامه دوم و شروع برنامه سوم توسعه اقتصادي و اجتماعي كشور اين اقدام تحت عنوان تبصره ۷۶ و بند الف ماده ۱۰۶ قانون برنامه سوم توسعه تداوم يافته است .